Aşk Acısı...

Tam göğsünün ortasında bir yerin acıyacak...Evinin seni içine
sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...
Sokağa fırlayacaksın...Sokaklar da dar gelecek...Tıpkı vücudunun yüreğine
dar geldiği gibi...
Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...Kendini
taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar
küçüleceksin..
Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...´Önemli olan sağlık.´
´Yaşamak güzel.´ ´Boşver, her şey unutulur.´Sen hiçbirini duymayacaksın...
Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...
Ondan ölmesini isteyecek kadar nefret edecek, az sonra kollarında ölmek
isteyecek kadar çok seveceksin...
Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...´Ölüme çare bulundu´ ya da ´Yarın
kıyamet kopacakmış´ deseler
başını kaldırıp Ne dedin?´ diye sormayacaksın...Yalnız kalmak
isteyeceksin...Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...
İkisi de yetmeyecek...
Geçmişi düşüneceksin...Neredeyse dakika dakika...Ama kötüleri
atlayarak...Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...
Gittiğin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek...Ama bile bile
yapacaksın...
Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese, kaçacaksın... Aslında
kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...
Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin....Aksini iddia
edenlerden nefret edeceksin...
Herkesi ona benzetip...Kimseyi onun yerine koyamayacaksın...Hiçbir şey
oyalamayacak seni...İlaçlara sığınacaksın...
Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.Sadece bir müddet
buzlu camın arkasından seyrettiren...
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...
Aradıklarım Boğazın düğümlenecek,
dinleyemeyeceksin...Uyumak zor, uyanmak kolay olacak...
Sabahı iple çekeceksin...Bazen güneş doğmasa´ diyeceksin...Ne
geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...
Ölmeyi isteyip, ölemeyeceksin...Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle
önüne çıkana sarılmak isteyeceksin
Nafile...Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...Rüyalar göreceksin,
gerçek olmasını istediğin...
Her sıçrayarak uyandığında onun adını söylediğini fark edeceksin...
Telefonun çalmasını bekleyeceksin...
Aramayacağını bile bile...Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...Ağlamaklı
konuşacaksın arayanlarla...
Yüreğin burkulacak...Canın yanacak...Bir daha sevmemeye yemin edeceksin...
Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...Onun sesini bir kez daha
duymak için yanıp tutuşacaksın...
Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret
edeceksin...
Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...Onunla hiçbir anının olmadığı bir
yerlere gidip yerleşmek...
Ama bir umut...Onunla bir gün bir yerde karşılaşma umudu...Bu umut seni
gitmekten alıkoyacak...
Gel gitler içinde yaşayacaksın...Buna yaşamak denirse...
Razı mısın bütün bunlara...?
Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !